Trouwfotografie – journalistiek of geposeerd? (Deel 2)

- Dit is deel 2 van het bericht dat ik heb geschreven voor www.weloveweddings.nl, Deel 1 gemist? Dan kun je het hier nog eens nalezen -

Er zijn vele stijlen van huwelijksfotografie te bedenken, van gestileerd tot heel vrij, maar de meest bekende – in de basis totaal verschillende – stijlen zijn toch wel de fotojournalistieke stijl en de traditionele stijl. Bij de fotojournalistieke aanpak gaat het om het vastleggen van een documentair verslag van de bruiloft zonder dat de fotograaf zich mengt in de gebeurtenissen die zich voor zijn/haar oog voltrekken. De meer traditionele stijl heeft duidelijk een formelere werkwijze met meer geposeerde en geënsceneerde foto’s.

Portretten / Fotosessie

Het moment om wel als fotograaf de teugels in handen te nemen is tijdens het maken van de groepsfoto’s en familiefoto’s. Hier kun moet je assertief zijn en efficiënt aanwijzingen geven om alles zo vlotjes mogelijk te laten verlopen, anders verslapt de aandacht van de groep (maar dat is soms ook wel weer juist leuk….)

Tijdens de portretsessie met het bruidspaar streef ik naar spontane maar intieme momenten. De beste resultaten krijg ik bij een goede samenwerking tussen fotograaf en bruidspaar. Het bruidspaar kan in principe hun gang gaan, door te wandelen, praten en gewoon aandacht voor elkaar te hebben. Dit levert vaak al de mooiste foto’s op. Slechts bij enkele foto’s zal ik sturen op houding en pose. Maar het doel van de portretsessie is altijd om hun relatie en emoties vast te leggen.

De foto hierboven is een voorbeeld van een geposeerde foto, dit heb ik hier gedaan omdat het bruidspaar elkaar in dit theater heeft ontmoet. Hierdoor was de locatie erg van belang,  waardoor het inhoudelijke en verhalende element wel in de foto aanwezig is.

Maar meestal gaat de portretsessie om de spontane en romantische interactie tussen twee geliefden, daar hoef je als fotograaf vaak geen aanwijzingen voor te geven. De foto hieronder is daar een goed voorbeeld van.

Receptie/diner/feest

Tijdens de receptie of diner zal ik slechts sporadisch contact zoeken met de gasten voor een leuke foto. Meestal blijf ik toch de buitenstaander die vanaf de zijlijn de actie aanschouwt en wacht tot de interessante momenten zich voordoen.

De meer traditionele bruiloft fotograaf zal eerder de aandacht trekken van bruidspaar of gasten om een ‘lach-eens-naar-de-camera’ foto te maken, maar dit leidt vaak af van de werkelijke situatie. Ik ga voor de spontane momenten, de emotie en de lachende gezichten van het bruidspaar en hun gasten.

Net vóór het diner, wanneer de gasten al ontspannen kletsend aan tafel zitten, wachtend op een amuse of voorgerecht, is het ultieme moment om een aantal close-up portretjes van de gasten te maken. Je kunt er dan voor kiezen om oogcontact te zoeken of juist de spontane gezichtsuitdrukkingen van de gasten te vangen.

Als er een toast wordt uitgebracht of speech wordt gehouden, zal ik een plekje zoeken waar ik niet in de weg sta en probeer met een telelens de emoties van bruid en bruidegom te vangen. Soms kan het daardoor gebeuren dat je niet de beste positie of achtergrond kan vinden. Je zou dan kunnen overwegen om direct erna een foto nog eens te maken. Je blijft zo in de ‘flow’ van het moment, maar met als resultaat een mooiere foto, zonder de werkelijkheid geweld aan te doen. De foto hieronder is daar een voorbeeld van.

Tot slot is er natuurlijk het avondfeest. Dit is hét moment om de actie vast te leggen zonder bemoeienis. Beweeg je tussen de gasten, rondom het bruidspaar, op de dansvloer en zoek naar de leuke, grappige momenten.

Hopelijk heb ik hiermee duidelijk kunnen maken hoe wij als trouwfotografen betere resultaten kunnen bereiken door soms de gebeurtenissen soms een handje te helpen. Heel subtiel en vaak niet eens opgemerkt. Een andere keer is het juist beter om de dingen op z’n beloop te laten en vast te leggen wat je ziet. Het is een kwestie van aanvoelen en de balans vinden, uiteindelijk is er maar één ding dat telt en dat is zo mooi mogelijk het verhaal van de trouwdag te kunnen vertellen. Een beeldverhaal dat het bruidspaar een prachtige herinnering biedt aan een van de mooiste dagen in hun leven….

Geïnspireerd door Neil van Niekerk